Catholic Commission For The Mission

การสอนคำสอนในสมัยนั้น
         เวลาสอนคำสอน พวกคริสตชนทั้งเด็กและผู้ใหญ่ก็มารวมตัวกันเวลาเย็นๆหลังเลิกงาน เพื่อเรียนคำสอน และก็มีชาวจีนบางคนที่ไม่ได้เป็นคริสตชนก็ได้มาฟังคำสอนด้วย และได้เรียนคำสอนแล้วก็ได้รับศีลล้างบาป ที่เขียนมาทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่จะชี้ให้เห็นว่าการแพร่ธรรมในประเทศไทยต้องใช้งานอภิบาลเป็นตัวนำ  ไม่ใช่ใช้งานแพร่ธรรมเป็นตัวนำ

การแพร่ธรรม
          การแพร่ธรรม(apostolate)เปรียบเสมือนพ่อบ้านที่ต้องออกจากบ้านเพื่อไปทำงาน และต้องเผชิญกับพวกเสือสิงห์กระทิงแรดในสังคม การอภิบาล(pastoral)เปรียบเสมือนแม่บ้านที่คอยดูแลเอาใจใส่ลูกๆที่มีอยู่แล้วให้มีอาหารเลี้ยงดูร่างกายให้แข็งแรงสุขภาพดี อบรมลูกๆให้เป็นคนดีมีศีลธรรม การแพร่ธรรมเป็นการทำงานเชิงรุก ขณะที่การอภิบาลเป็นการทำงานเชิงตั้งรับ ประเทศไหนใช้งานแพร่ธรรมเป็นตัวนำก็จะต้องจ่ายค่าตอบแทนมหาศาล คือ ชีวิตของบรรดามรณสักขี แต่ก็ได้ผลรับมหาศาลด้วย คือ จำนวนคริสตชนที่มากมาย และเข้มแข็งศรัทธา   
 
ประเทศไทย ควรแพร่ธรรมด้วยชีวิตมากกว่าคำพูด
           ย้อนกลับมาดูประเทศไทย จุดเริ่มต้นของพระศาสนจักรในประเทศไทยเริ่มจากผู้ที่เป็นคริสตชนอยู่แล้ว เช่น คริสตชนชาวจีน คริสตชนชาวญวน ส่วนคนต่างศาสนาที่กลับใจในภายหลังนั้นมีจำนวนน้อยมาก การที่คนต่างศาสนากลับใจนั้นไม่ใช่เป็นผลงานจากการแพร่ธรรมด้วยการพูดมากๆ แต่มาจากวิถีชีวิตของคริสตชนเอง สิ่งที่ผมต้องการจะบอกคืองานแพร่ธรรมในประเทศไทย ควรจะแพร่ธรรมด้วยชีวิตมากกว่าคำพูดมากๆ และการที่จะทำให้คริสตชนสามารถเปล่งหรือสะท้อนภาพของพระคริสตเจ้าออกมาอย่างเด่นชัดด้วยการกระทำ ด้วยกิจการและด้วยคำพูดนั้น จะต้องถูกลับให้คมกริบด้วยงานอภิบาล  จากผู้อภิบาล (Pastor)

ประสบการณ์ของผู้เขียน - รู้เขารู้เรา
            ทุกวันนี้ผมต้องดำเนินชีวิตท่ามกลางคนต่างศาสนาล้วนๆ บางครั้งเวลาเย็นๆหลังเลิกงาน ก็จะไปคุยกับพี่น้องพุทธศาสนาอายุก็ประมาณ 50 ปีขึ้น  เรื่องที่คุยกันคือการไปถือศีลเจริญวิปัสสนา  5 วัน 7 วัน และผลที่ได้รับ  มันช่วยให้ผมเข้าใจพวกเขามากขึ้น  และผมก็ได้แลกเปลี่ยนพระวาจากับพวกเขาด้วย  บางครั้งพวกเขาก็มีข้อวิจารณ์อันรุนแรงเกี่ยวกับศาสนาคริสต์แต่ผมก็ไม่ได้อธิบายกลับไปเพราะข้อวิจารณ์ของเขาเป็นปัญหาของหลักเทวศาสตร์อันลึกซึ้ง   บางครั้งเขาก็ถามผมกลับมาว่าศาสนาพุทธมีแต่เรื่องดี ๆ (โดยเฉพาะอภิญญาจิต หรือสมาบัติแปด)  ทำไมไม่คิดที่จะมาถือพุทธบ้างล่ะ  พวกฝรั่งที่เป็นคริสต์ก็มาถือพุทธหลายคน  หลังจากฟังเทศน์ของหลวงพ่อรูปนี้รูปนั้น  ก็เกิดจิตศรัทธาบางคนก็บวชเป็นพระภิกษุเลย

           ผมก็ได้แต่ยิ้มๆ  ขณะที่คิดในใจว่าพระเยซูเจ้ามีดีอุดมสมบูรณ์กว่านั้นเยอะ  สมาบัติแปด เช่น หูทิพย์ ตาทิพย์  ต่อให้ได้มาก็ไม่อาจเป็นนักบุญได้  แล้วจะมีประโยชน์อะไรกับของๆ โลก (ซาตานเป็นเจ้าแห่งโลกนี้)    พวกนักบุญของพระเจ้าเรียนรู้ที่จะอยู่กับความทุกข์ทรมานของโรคภัยไข้เจ็บ  ขณะที่พวกท่านภาวนาให้คนอื่นๆ  ได้หายจากโรคภัยไข้เจ็บ 

ทำงานด้วยความซื่อสัตย์
           เพื่อนร่วมงานของผมเป็นคาทอลิกด้วย   พวกเราเป็นหุ้นส่วนกันในกิจการหนึ่ง    สิ่งที่พวกเราให้แก่กันและกันคือความซื่อสัตย์ในเรื่องการเงิน   กิจการที่ทำนี้พวกเพื่อนๆพยายามโจมตีด้วยความอิจฉา   พยายามใส่ความพวกเราคนใดคนหนึ่งอยู่เสมอ   แต่เวลาที่พวกเราเจอหน้ากัน   ก็มักจะหัวเราะ   เพราะพวกเขาไม่ค่อยเข้าใจความหมายเรื่องของความซื่อสัตย์   พวกเขาได้โอกาสก็จะทรยศหักหลังกันเอง    และเวลาที่พวกเขาอ่อนล้าจากผลตอบรับที่ได้มาความละโมบ  การทรยศหักหลังของพวกเขา  กันเอง   ช่วงนี้แหละที่ผมจะมีโอกาสชี้ให้พวกเขาได้เห็น   การทำอะไรด้วยความใจร้อน (ใจแฝงด้วยความละโมบ)   ไม่คุ้มค่าเลย  เสียเวลา  เสียเงิน  เสียเพื่อน  เสียลูกค้า   สรุปสิ่งที่ให้กับคนรอบๆ ข้าง คือ คำพูดที่ประกอบไปด้วยตัวอย่างของกฎแห่งกรรมที่มันตามมาทันและสนองไปเรียบร้อยแล้ว  และด้วยแบบอย่างในการดำเนินชีวิต   ที่ได้หลักการมาจากงานอภิบาล

ให้รักษาความงดงามของวัฒนธรรมท้องถิ่น
           สิ่งที่น่าสังเกตอีกอย่างหนึ่ง คือ คริสตชนคาทอลิกในประเทศไทย  มีรูปแบบวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ในแต่ละท้องถิ่น อาจจะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม เช่นในภาษาพูด เมื่อคนหนึ่งพูดว่าเขาเองก็เป็นคริสตังด้วย คำว่าคริสตังก็มีแต่พวกคาทอลิกที่ใช้ หรือถ้ายังไม่แน่ใจเราก็ถามกลับไปว่า คุณเป็นสัตบุรุษจากวัดไหน ? คำว่าสัตบุรุษก็เป็นสไตล์การพูดของพวกคาทอลิกเท่านั้น หรือถ้าคนนั้นตอบมาได้ถูกต้องหมด ก็อาจยิงคำถามสุดท้าย คุณมีชื่อนักบุญว่าอะไร ถ้าคนๆนั้นยังมึนๆอยู่ก็ช่วยเขาได้เลยด้วยประโยคต่อไป คุณมีชื่อนักบุญว่าลูชีแฟร์ใช่มั๊ย ถ้าเขาตอบว่าใช่ ก็สรุปว่าเป็นพวกหลอกลวง คำพูดพวกนี้ได้เกิดขึ้นจริงจากคริสตชนชาวจีน ที่โดนพวกคนไทยต่างศาสนามาหลอกเอาเงิน กว่าจะแยกแยะได้ว่าจริงหรือเท็จก็โดนหลอกเอาเงินไปหลายราย รวมทั้งพ่อเจ้าวัดด้วย แต่ก็ถือว่าทำบุญไป   นอกจากนี้ยังมีศิลปวัฒนธรรมของกลุ่มคริสตชนชาวญวนที่จันทบุรี เช่น การร่ายรำ หรือเทศกาลแห่ดาวคริสต์มาสที่ท่าแร่  เป็นต้น
            ผมคิดว่าวัฒนธรรมที่สวยงามเหล่านี้ไม่ควรถูกทำลาย   แต่ควรปรับเปลี่ยนให้เข้ากับจิตตารมณ์ของพระคริสตเจ้า  ด้วยงานอภิบาลที่เข้มแข็ง

เสียงสะท้อนของเพื่อนๆ (อ่านด้วยสติ)
         มีอีกเรื่องที่พวกคนพุทธ หรือพวกคริสเตียนโปรแตสแตนท์ได้ให้ข้อสังเกตมา คือ ที่วัดแห่งหนึ่ง มีสัตบุรุษบางคนที่มีนิสัยไม่ค่อยน่ารัก คือ เวลาเห็นคนแปลกหน้ามา อาจจะเป็นสัตบุรุษต่างวัดหรือคริสตชนชาวต่างประเทศ จะมองคนพวกนี้ตั้งแต่หัวจรดเท้าและก็จ้องเอาเป็นเอาตาย จนเป็นที่ร่ำลือกันในหมู่พวกคริสเตียนว่า “อย่าไปโบสถ์ต้นสนเด็ดขาด เขาจะมองคุณจากหัวจรดเท้าเลยทีเดียว” คือ เรื่องมีอยู่ว่ามีคริสเตียนบางคนแยกไม่ออกระหว่างโบสถ์คาทอลิกกับโบสถ์โปรแตสแตนท์ ก็เลยไปเข้าวัดที่นครปฐมที่ถนนต้นสน พวกเขาเลยเรียกวัดนี้ว่าโบสถ์ต้นสน และเจอสัตบุรุษที่นั่นมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า จนพวกเขาเกิดอาการประหม่า คิดไปต่างๆนาๆว่า ฉันแต่งตัวไม่สุภาพหรือเปล่า หรือว่าเสื้อผ้าของฉันไม่มียี่ห้อ หรืออะไรต่างๆนาๆ แม้แต่คนพุทธบางคนอยากจะเข้าไปเห็นพิธีกรรม(พิธีบูชามิสซา) เมื่อไปเจอสายตาที่มองแบบนี้เข้า ก็เลยถอยออกมา และเรียกวัดนี้ว่าโบสถ์คนรวย