อยากให้มีพระสงฆ์อยู่ประจำวัด
ยอห์นบอสโกสุรพล จิตต์อำไพ ได้นำเสนอวิธีการแพร่ธรรมที่มีประสิทธิภาพอันเนื่องมาจากงานวิจัยของท่านในสังฆมณฑลนครราชสีมา 3 วิธีแล้ว คือ พระสงฆ์นักบวชออกเยี่ยมเยียนบุคคลในชุมชนทุกศาสนาอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง พระสงฆ์ควรแต่งกายอย่างเหมาะสม น่าเลื่อมใส พระสงฆ์ติดตามสัตบุรุษที่ขาดวัด ให้มาวัดทุกอาทิตย์ ครั้งนี้ขอนำเสนอวิธีที่ 4,5,6 และ 7 ซึ่งแต่ละวิธีมีความสัมพันธ์กันและแสดงความคิดเห็นของคณะกรรมการกำกับในแต่ละวิธีด้วย น่าสนใจครับ เชิญติดตามได้เลย
วิธีที่ 4 ให้มีพระสงฆ์อยู่ประจำวัด
เป็นไปไม่ได้ เพราะจำนวนพระสงฆ์ที่มีไม่ครบทุกวัด เมื่อคณะกรรมการได้อภิปรายร่วมกันได้ข้อสรุปว่า “ควรมีพระสงฆ์อยู่ประจำวัด พระสงฆ์องค์หนึ่งดูแลไม่เกิน 2 วัด กำหนดเวลาที่แน่นอนในแต่ละวัด”
วิธีที่ 5 มีนักบวชอยู่ประจำวัด
เป็นไปไม่ได้ เพราะจำนวนนักบวช(ซิสเตอร์ มาเซอร์ และบราเดอร์) ไม่ครบทุกวัดเช่นกัน คณะกรรมการได้อภิปรายสรุปว่า “ควรมีนักบวชหรือครูคำสอนอยู่ประจำทุกวัด ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยพระสงฆ์”
วิธีที่ 6 พระสงฆ์ปฏิบัติตนกับคนทุกคนเท่าเทียมกัน ไม่แบ่งแยกคนจนคนรวย
วัดใหญ่ในเมืองใหญ่ ขอให้พระสงฆ์ระวังเรื่องการวางตัว เพราะจะมีสัตบุรุษบางคนจับผิดว่าให้ความสนใจแต่คนรวย ไม่ทักทายคนจน
วิธีที่ 7 พระสงฆ์และนักบวชจัดกิจกรรมพัฒนาชุมชนแก่คนทุกศาสนา
คณะกรรมการอภิปรายร่วมกันและสรุปว่า “พระสงฆ์และนักบวชควรเป็นผู้นำในการจัดกิจกรรมพัฒนาชุมชนอย่างน้อยเดือนละ 1 ครั้ง”
ส่วนวิธีที่ 8-36 จะนำเสนอในโอกาสต่อไป
ยอห์นบอสโก สุรพล จิตต์อำไพ
(ขอบคุณครับอาจารย์สุรพล และใครมีข้อเสนอแนะเพื่อทำให้วัดของเราเป็นวัดแห่งการแพร่ธรรม เชิญเขียนมาร่วมรายการได้ แผนที่ดีๆมีรางวัลให้นะครับ)
