Catholic Commission For The Mission

จากใจครูปันปัน
        วันเวลาล่วงเลยผ่านไปถึง 5 เดือนแล้ว หลังจากที่ข้าพเจ้าได้รู้จักและรักพระเจ้า
         เมื่อ 5 เดือนก่อนย้อนกลับไป ข้าพเจ้าคือคนหนึ่งที่เหนื่อยอ่อนจากการงานหนัก ข้าพเจ้ามีที่ทำงานติดกับวัดมหาไถ่(กทม.) เดินผ่านวัดมาเป็น 10 ปีแล้ว แต่ไม่เคยเข้าไปเยี่ยมชมเลย ในวันนั้น ข้าพเจ้าเดินเข้าไปที่ประตูวัดด้วยหัวใจห่อเหี่ยวและเหนื่อยล้า เมื่อเข้าไปนั่งต่อหน้าพระรูป ข้าพเจ้าวอนขอสิ่งต่างๆมากมาย เหมือนเด็กน้อยเอาแต่ใจ ดึงชายเสื้อคุณพ่อร้องขอสิ่งต่าง ๆ

             นับจากวันนั้นเอง ข้าพเจ้าได้เข้าไปซึมซับสิ่งต่างๆมากมายในวัด ได้เห็นความรักความศรัทธา ความเชื่อ ข้าพเจ้ายังไม่เข้าใจอีหลายสิ่งหลายอย่าง จึง E-mail ไปขอคุณพ่อในเว็ปไซด์ของคาทอลิกแห่งหนึ่ง ข้าพเจ้าขอไปเรียนคำสอนเพราะอยากรู้จักพระองค์มากขึ้น และสุดท้ายข้าพเจ้าก็ได้เรียน

             ตลอดระยะเวลา 3 เดือนที่ได้รู้จักพระองค์ผ่านทางซิสเตอร์ผู้เมตตา ข้าพเจ้าก็เข้าใจแล้วว่า เหตุใดผู้คนมากมายจึงรักพระแม่และพระเยซู ผู้ทรงเมตตาและรักมั่นคงต่อชาวเราทุกคน
              ด้วยข้าพเจ้าได้ร่ำเรียนทางด้านวิทยาศาสตร์จึงเป็นผู้ที่ชอบตั้งคำถามตามหาเหตุผลในหลายๆบทเรียนคำสอน ใจของข้าพเจ้าเต็มไปด้วยความใคร่รู้มากมาย
               เมื่อวันที่ 30 มิถุนายนที่ผ่านมาเป็นวันเกิดของข้าพเจ้า ในคืนวันที่ 29 มิถุนายน ก่อนที่ข้าพเจ้าจะล้มตัวลงนอน ข้าพเจ้าได้สวดอ้อนวอนขอชีวิตใหม่เป็นของขวัญให้แก่ตนเอง และขอโทษพระองค์ที่ข้าพเจ้าละเลยความรักของพระองค์มาตลอด 30 ปีที่มีอายุถึงวันนี้ ข้าพเจ้าเป็นนักเรียนในโรงเรียนคาทอลิกมาสิบกว่าปี แต่กลับมองข้ามพระองค์ไป บัดนี้ลูกแกะผู้หลงทางได้กลับมาแล้ว มาเข้าเฝ้าและจะรับใช้พระองค์ไปตราบชั่วนิรันดร์ ข้าพเจ้าบอกกับพระองค์ในคืนนั้น

            ในทุกวันอาทิตย์ ข้าพเจ้าจะไปร่วมพิธีมิสซาฯ  ที่วัดใกล้บ้านเป็นประจำ ครั้งแรกที่ไปก็ขัดเขินในการร่วมพิธี เพราะไม่ทราบจะทำตนอย่างไรให้เหมาะสม และเมื่อผู้แทนได้กล่าวคำสอนของพระเจ้าในพระวรสาร ข้าพเจ้าจะตั้งใจฟังและพิจารณาเพื่อนำไปใช้ในชีวิตของตนเอง ข้าพเจ้าได้ข้อคิดและแนวคิดของคริสตชนมากมาย ซิสเตอร์เคยบอกว่า การไปวัดคือการเรียนคำสอนอย่างหนึ่ง ทุกอาทิตย์ที่ข้าพเจ้าเดินออกจากวัด ข้าพเจ้ารู้สึกเปี่ยมล้นด้วยกำลังใจที่จะไปสอนเด็กๆ ลูกศิษย์ของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเคยนึกสงสัยอยู่หลายครั้งว่า เหตุใดคริสตชนถึงไม่มาวัด ทั้งๆที่เป็นบ่อน้ำแห่งกำลังใจ คนทุกคนอยู่ได้อย่างไร ถ้าขาดกำลังใจ ลำพังกำลังใจจากตัวเองอาจจะไม่พอขับเคลื่อนชีวิตของตนเองได้

อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปก่อน และพวกเรากำลังรอฟังข่าวดีจากครูปันปัน ขอพระเจ้าคุ้มครองและประทานพระพรแก่คุณครูครับ