ประสบการณ์งานแพร่ธรรมของคุณพ่อธวัช สิงห์สา คุณพ่อธวัช สงห์สา ได้ให้เกียรติมาแบ่งปันประสบการณ์การทำงานแพร่ธรรมในเขตพื้นที่บนดอยของสังฆมณฑลนครสวรรค์ให้กับนักศึกษาสาขาคริสตศาสนศึกษา วิทยาลัยแสงธรรม ซึ่งคุณพ่อเองก็เป็นศิษย์เก่าแสงธรรมด้วยเช่นกัน คุณพ่อได้เน้นถึง “หัวใจของการแพร่ธรรม” ซึ่งเป็นการปลุกสำนึกเพื่อเพิ่มเติมความรู้ทางวิชาการที่นักศึกษาได้ร่ำเรียนในวิทยาลัย
เพลงภารกิจแห่งรักบทสรุปเทววิทยาของการแพร่ธรรม
คุณพ่อเริ่มต้นการแบ่งปันด้วยการให้นักศึกษาฟังเพลง “ภารกิจแห่งรัก” ซึ่งคุณพ่อมีความประทับใจ เพราะเพลงนี้สรุปแนวคิดเทวศาสตร์ของการแพร่ธรรมไว้ทั้งหมด คือ เริ่มต้นด้วยรัก ไม่ใช่เรื่องอื่น เป็นความรักล้วน ๆ แม้มนุษย์จะไม่น่ารัก เป็นคนบาป แต่พระบิดาไม่ทอดทิ้ง พระองค์ทรงทรงส่งพระบุตรลงมาบังเกิดเพื่อไถ่บาปเรา จากนั้นพระบุตรก่อตั้งพระศาสนจักรให้เป็นเครื่องหมายแห่งความรอด พระศาสนจักรเองได้ส่งมิชชันนารี ฝรั่งใจดีทิ้งบ้านทิ้งช่องมาประกาศข่าวดีในประเทศไทยของเรา นี่มาจากความรักล้วนๆ นี้คืออุดมการณ์ นี่คือ “หัวใจของการแพร่ธรรม”
คุณพ่อฝรั่งเป็นแรงบันดาลใจ
ที่เราสามารถทำงานตรงนี้ได้ แม้สายตาชาวบ้านจะบอกกว่าทำไปทำไม ทำแล้วไม่ได้อะไร ทำไมต้องรักพวกเขา ซึ่งบางครั้งก็โดนโกง โดนหลอก แต่ก็นี่แหละที่พระเจ้าทรงกระทำก็ทำกับเรา เราเป็นคนบาป แต่พระเจ้ายังคงรักเรา คุณพ่อธวัชเองประทับใจพ่อแกงตา(ชาวฝรั่งเศส) แม้คุณพ่อท่านนี้จะดื้อมาก ๆ คำพูดที่มักจะได้ยินคือ “ไม่” ถ้ามีอะไรถกเถียงกันจะบอกว่าไม่ก่อน แล้วค่อยว่าตามเรา ชีวิตของท่านอุทิศเพื่อพี่น้องชาติพันธุ์ ส่วนตัวไม่มีอะไรเลย ทำงานโดยไม่ห่วงแม้สุขภาพ คิดอย่างเดียวว่าทำอะไรจะช่วยชาวบ้านได้
วันหนึ่งคุณพ่อขับรถพาเด็กแขนขาดมาในเมือง คุณพ่อธวัชถามว่า “จะพาเด็กไปไหน” คุณพ่อบอกว่า “จะไปทำขาเทียม” คุณพ่อธวัชถามว่า “เด็กเป็นคริสตังค์หรือเปล่า” คุณพ่อบอกว่า “เปล่า แต่เป็นลูกชาวพม่า เขาเป็นลูกพระเจ้าเหมือนกันไม่ใช่หรือ” คุณพ่อสรุปว่า หลายครั้งเรามักจะคิดว่า ต้องเอาพวกเราก่อน การทำงานในเขตสาม(จังหวัดตาก) มีคนที่ไม่มีบัตรมากมาย ข้าราชการบอกว่าไปช่วยทำไม พวกเขาไม่ใช่คนไทย แต่เราทำไม่ได้ เพราะทุกคนเป็นลูกของพระเจ้า
ความลำบาก ทำให้ศรัทธาในพระเจ้ามากขึ้น
เมื่อพระคุณเจ้าสั่งให้ไปทำงาน ครั้งแรกไม่รู้ว่าจะทำอะไร บวชเสร็จ มีเงินแสนกว่าบาท นำเงินไปซื้อรถขับเคลื่อนสี่ล้อมาใช้คันหนึ่ง และมีเงินค่าใช้จ่ายจากสังฆมณฑลเดือนละ 5000 บาท ต้องกินทั้งคนทั้งรถ หลังจากแบ่งงานรับผิดชอบกันแล้ว คุณพ่อต้องทำงานในเขตแม่ระมาด ซึ่งมีเด็กหอ 20 คน ต้องหาข้าว หาที่เรียน พวกเขาเป็นลูกของพระบิดาที่ต้องรับผิดชอบ ลำพังตัวเองก็จะเอาไม่รอดอยู่แล้ว แต่ต้องช่วยเหลือเด็ก ๆ อีก จึงรู้สึกท้อ ไม่รู้จะหาทางออกอย่างไร เป็นเรื่องที่ต้องแก้ไขด้วยตนเอง
จากการทำงานที่นี่ สิ่งที่ได้รับคือ ไวรัสตับอักเสบชนิดบี ต้องนอนโรงพยาบาล 1 อาทิตย์ กินน้ำหวาน ไม่มีกำลัง เดินไม่ไหว หมดแรง เมื่อพิจารณาดู นี่แหละคือสิ่งที่พระเยซูเจ้าได้รับ ทำดีช่วยเขาแทบตาย ถูกเขาเอาไปตรึงกางเขน เราก็เช่นกันไม่ต่างอะไรกัน นี่คือสภาพที่เราเจอ ถ้าเรายอมรับ การกลับคืนชีพก็จะเกิด ถ้าเรารับได้จะเกิดผล
วันที่เข้าไปทำงาน คุณพ่อที่อยู่ก่อนหน้าก็เสียชีวิต (พ่อกียู) ครูคำสอนก็เสียชีวิตไปอีกคนหนึ่ง คุณพ่อฝรั่งเป็นมะเร็งปอด ครูคำสอนเป็นมะเร็งตับ ชาวบ้านบอกผีทำ สองคนโดนไปแล้ว ญาติ ๆ ครูคำสอนที่ตายจึงไปไล่ล่าคนที่เขาเชื่อว่าเอาผีมาฆ่าญาติของเขา เมื่อพระคุณเจ้าส่งคุณพ่อธวัชไป ชาวบ้านบอกไม่เกินสามเดือน ไอ้บาทหลวงหน้าจืดคนนี้จะถูกผีเล่นงานตายตามไปอีกคนหนึ่งแน่ ๆ พอพวกเขารู้ว่าคุณพ่อเป็นไวรัสตับอักเสบ ชาวบ้านจึงเชื่อว่า ใช่แล้ว แต่คุณพ่อไม่ตาย กลับไปหาเขาใหม่ และทำงานจนถึงทุกวันนี้
บทเรียนที่ยิ่งใหญ่จากชีวิตที่ผ่านมาก คือ พระเจ้ามีจริง
เราต้องเจอหลายสิ่ง ชีวิตไม่ใช่สบายแต่มีกางเขน มีปัญหา มีอุปสรรค มีสิ่งที่บั่นทอนกำลังใจมากมาย ก่อนไปทำงาน เพื่อนร่วมรุ่น และญาติ ๆ ไม่อยากให้บวช เพราะกลัวจะลำบาก เพื่อนที่ทำงานด้วยกันก็ลาออกไปแล้ว เหลือเราคนเดียว นี่ก็ท้าทาย นี่ไม่ใช่เพราะพ่อเก่ง แต่ต้องการบอกว่า นี่ไม่ใช่ความสุข แต่พ่อมีพลัง พระเจ้ามีจริง พิสูจน์ด้วยชีวิต ถ้าเราตั้งใจทำงานพระเจ้าจะช่วย ไม่ต้องกังวล อย่างที่พระเยซูเจ้าบอก จะเอาอะไรกินหรือเอาอะไรดื่ม สิ่งที่พระเยซูบอกเป็นจริง ดูนกในอากาศแต่พระเจ้าทรงเลี้ยงดู....พ่อพิสูจน์ด้วยตัวเอง
มาม่ากับปลากระป๋อง
เมื่อเริ่มทำงานกับเด็กหอ พ่อสร้างกระต๊อบให้เด็กอยู่ มาม่ากับปลากระป๋อง เป็นอาหารหลัก จากนั้นทีละเล็กทีละน้อย ก็ได้รับความช่วยเหลือจากบุคคลอื่น ๆ เป็นต้น คณะเซนต์ปอลได้สร้างโรงเรียนสนับสนุนให้เด็กได้มีโรงเรียนที่มีคุณภาพ ได้เรียน ได้กิน มาแมร์บอกให้เป็นฐานสำหรับงานแพร่ธรรมในเขตนั้น นี่เป็นความช่วยเหลือจากพระเจ้า โดยลำพังตัวพ่อเอง ลูกชาวนา ไม่มีทรัพย์สิน ไม่มีปัญญาที่จะทำงานเช่นนี้ได้ แต่ตลอดเวลาทุกครั้งที่เดือนร้อนจะมีช่องทางตลอดเวลา มีคนโทรมาบอกจะช่วยเหลือ เราจำเป็นต้องใช้เงิน แต่ไม่มีช่องทางหารายได้หรือกำไร ทั้งปีเราใช้เงินหลายล้าน ในงานทุกด้าน มิสซังช่วยได้ไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ แต่ก็ไม่ตีบตัน ปัญหาเงินไม่ใช่เรื่องใหญ่ พระองค์มีช่องทางช่วย คนที่ทำงานของพระเจ้าจะไม่ตกต่ำ ไม่อดอยาก เรามั่นใจได้เลย พ่อพิสูจน์ด้วยตัวเอง ตัวอย่าง พ่อสร้างวัดหลังหนึ่ง ราคา 2 ล้าน คิดไปทำไป พ่อใช้เงินจากโรงเรียนไปจำนวนหนึ่ง แต่ไม่พอ ช่วงที่ตัดสินใจจะเลิก มีคนโทรฯมา บอกว่ามาจากอังกฤษ มาเที่ยวเมืองไทย ที่แม่สอด อยากมาวัด พอได้พบกันคำแรกคือ “คุณพ่อมีอะไรให้ช่วยไหม” คุณพ่อจึงบอกว่า พ่อกำลังสร้างวัด และกำลังจะเลิกสร้าง เพราะไม่มีเงิน เขาจึงบอกให้พาไปดู จากนั้นจึงเขียนเช็คให้ 8 แสน พอสำหรับการสร้างวัดพอดี ซึ่งพ่อเองก็ไม่รู้จักเขามาก่อน นี่พระเจ้ามีจริง เราจะเชื่อแบบไหน แบบทฤษฎี หรือหรือมาจากชีวิต เราต้องพิสูจน์ด้วยชีวิต
ข้อคิดฝากน้องๆนักศึกษาสาขาคริสตศาสนศึกษา
“อยากให้กำลังใจน้อง ๆ ทุกคน เราไม่ต้องกังวลหรอก ถ้าทำงานของพระด้วยความบริสุทธิ์ใจ”
