Catholic Commission For The Mission

        ในกิจกรรมนี้มีผู้เข้าร่วมทั้งหมด 22 คน ซึ่งเป็นจำนวนที่นับว่าไม่น้อยทีเดียวเพราะทำให้วัดน้อยบ้านคริสตีน่าดูเล็กไปในทันที โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการทำมิซซาที่มีท่านปรีชานำไวโอลินมาสีเพื่อช่วยนำเพลงให้ด้วยทำให้การขับร้องเพลงจาก 22 เสียงสวรรค์ของพวกเราเต็มเปี่ยมด้วยอารมณ์แห่งพระพรจนบางคนเกือบกลั้นน้ำตาแห่งความปิติไว้ไม่อยู่

        ส่วนในการนำสอนจากพระวาจาโดยคุณพ่ออาของเรานั้นก็เข้มข้นเหมือนเดิมโดยคุณพ่อได้ใช้พระวาจาจากพระคัมภีร์ของยอห์นบทที่ 6 ที่เป็นเรื่องการทรงทำอัศจรรย์ทวีขนมปังเป็นเรื่องราวที่คุณพ่อได้กรุณาขยายความให้เราได้เข้าใจอย่างลึกซึ้งมากขึ้น (ซึ่งได้ทำเป็นบทสรุปการแบ่งปันพระวาจาโดยคุณพ่ออาดรีอาโนแยกต่างหาก) โดยเฉพาะในมุมการทำงานของผู้ที่ทำงานในงานแพร่ธรรม ที่ทำให้พวกเราได้ความชัดเจนในงานที่จะต้องทำขึ้นเป็นอันมาก

       ในช่วงสองได้มีการแบ่งกลุ่มย่อย เพื่อการแบ่งปันซึ่งกันและกันจากคำถามที่ถอดมาตรงๆจากพระคัมภีร์ 9 ข้อ จาก ยอห์น บทที่ 6.25 จนถึง 6.63 ซึ่งในการแบ่งกลุ่มย่อยนี้นับว่าเป็นการทำกิจกรรมแบบ “ใจประสานใจ” ร่วมกันระหว่าง PMG รุ่น 1และรุ่น 2 เป็นครั้งแรก จึงเป็นโอกาศที่ดีในการที่ทำให้ทั้งสองกลุ่มได้เริ่มหล่อหลอมจิตตารมภ์เข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

       จากการแบ่งปันและการขยายความเสริมโดยคุณพ่ออา มีเกล็ดเล็กๆที่จะนำมาเล่าสู้กันฟังสำหรับเพื่อนๆ ที่บังเอิญไม่มีโอกาสได้เข้าร่วมอยู่ตอนหนึ่งคือ มีการเล่าประสบการณ์ในการทำงานแพร่ธรรมในเรือนจำของบางท่าน ซึ่งได้เล่าว่าในการเข้าไปทำงานกับผู้ต้องขังนั้นในตอนแรกๆก็มีผู้ต้องขังเข้ามาฟังนับได้เป็นสิบๆคนแต่ทำๆไปก็ค่อยๆร่อยหลอลงไปเรื่อยๆจน ในครั้งสุดท้ายเหลือเพียงแค่ 3 คน

       ในขณะเดียวกันในกลุ่ม PMG ของเราอีกท่านหนึ่งได้เล่าถึงประสบการณ์ในทางตรงกันข้ามในการทำงานของคุณพ่ออีกท่านหนึ่งที่เรือนจำอีกแห่งหนึ่ง ซึ่งปรากฎว่าในตอนแรกๆมีผู้ต้องขังที่ได้รับการเอาใจใส่ไม่กี่คนเท่านั้นแต่ต่อมามีผู้ต้องขังที่ต้องการที่จะได้รับการฟื้นฟูจิตใจจากคุณพ่อมากขึ้นๆ จนวันนี้ต้องจองคิวกับคุณพ่อร่วงหน้าเป็นเดือนๆ เพราะมีจำนวนผู้ต้องขังที่ต้องการคุยกับคุณพ่อท่านนี้มากเหลือเกิน

       ข้อแตกต่างทั้งๆที่เป็นงานประเภทเดียวกันและกลุ่มผู้ได้รับการประกาศข่าวดีก็มีพื้นฐานคล้ายกันแต่ผลออกมาไม่เหมือนกันนี้คุณพ่อได้อรรถาธิบายให้เห็นว่าเกิดจากวิธิการและพื้นฐานการเข้าใจงานแพร่ธรรมที่แตกต่างกัน

        หลักการของการแพร่ธรรมที่ประสบผลสำเร็จจะต้องอยู่บนพื้นฐานของ “การถ่ายบาปทั้งหมดของมนุษย์บนไม้กางเขนของพระเยซูเจ้า” อันหมายความว่า “พระเยซูคริสตเจ้าได้รับเอาบาปและความเลวทั้งหมดของมนุษย์เข้าไปไว้ในตัวตนของพระองค์แล้ว” และมีหมายความต่อไปด้วยว่า “ตัวเรา (ซึ่งทำงานต่อเนื่องในราชกิจของพระองค์) ก็ต้องยอมรับเอาบาปและความเลวทั้งหมดเข้ามาไว้ในตัวเราเช่นเดียวกัน” ดังนั้นในการเข้าพบกับนักโทษเหล่านั้น หรือผู้ที่อยู่ในความต่ำต้อยที่สุดของสังคนจึงไม่ใช่การเอาของที่เป็นสิ่งของหรือสิ่งจำเป็นไปแจก แต่เป็นการเอาความรักที่แท้จริงไปแจก

         จากอรรฐาธิบายดังกล่าวได้เกิดคำคมขึ้นจากพวกเราคนหนึ่งคือ คุณสมบูรณ์ซึ่งได้ให้ข้อคิดว่า ในการทำงานของคุณสมบูรณ์ คุณสมบูรณ์มีทัศนคติว่า “ต้องคิดว่า (ผู้ที่เป็นผู้ต้องโทษหรือผู้ที่สังคมรังเกียจคนนั้น) ...เขาคือพระ... เราก็จะทำงานได้ง่าย”

         วิธีคิดดังกล่าว คุณพ่ออาได้สนับสนุนและได้ยกตัวอย่างวิธีคิดคล้ายๆกันของคนที่ทำงานการแพร่ธรรมของคุณพ่อเองและแม่ชีเทเรซา