Catholic Commission For The Mission

บันทึกการเดินทางของคุณอ้วน
       (คุณอ้วนเป็นอาสาสมัครประกาศข่าวดี PMG รุ่น 1 ได้เล่าถึงประสบการณ์การทำงานประกาศข่าวดีโดยใช้ชีวิตประจำวัน พ่อเห็นว่าเป็นเรื่องที่น่าสนใจ จึงขออนุญาตนำมาแบ่งปันและร่วมใจกันภาวนาเพื่อการประกาศข่าวดีฯ – บ.ก.)
 ฉบับที่ 1 : พระเรียกให้เรามาพบกัน
               เมื่อวันอังคารที่ 20  อ้วนไปเยี่ยมผู้ต้องขังหญิง  ที่เรือนจำมหาชัย พร้อมกับคณะสตรีไทยคาทอลิคได้มีโอกาสพูดคุยกับน้องคนหนึ่ง  อายุ 25  ติดข้อหา.....เธอมีลูกชาย 2 คน เธอบอกว่าเธอทำด้วยความจำเป็น อ้วนได้โอกาสบอกเธอว่า อ้วนก็มีลูก 2 คน เคยตกงานทั้งสามีและภรรยา   แต่เพราะเราเป็นคาทอลิค แม้แต่นกในท้องฟ้า พระเจ้ายังไม่ปล่อยให้อดตายเลย อ้วนบอกว่าจะไปเยี่ยมลูก 2 คนให้   เธอน้ำตาคลอ  ก้มลงไหว้ วันนี้ จันทร์ที่ 26  อ้วนไปตระเวนหาบ้านลูกชายเธอในมหาชัย เดินหาถามเขาบ้างจนเจอ พบแต่ญาติของเด็ก   เด็กไปช่วยคุณปู่ ซึ่งขับรถสองแถว ญาติบอกว่า  เด็ก ๆ ไม่เดือดร้อนเรื่องความเป็นอยู่  ปู่รักหลานมาก และในวงศ์ญาติ ไม่มีใครทำเรื่องเลวร้ายแบบเขา ทุกคนมีอาชีพ  เขาเลือกทางผิด อ้วนนึกถึงพระวาจาที่ว่า  เราไม่ได้มาเพื่อคนชอบธรรม  แต่มาเพื่อให้คนบาปกลับใจ

ฉบับที่ 2 : เกือบเป็นเลวี
             ยังจำเรื่องของผู้หญิงชื่อ “เปิ้ล” ที่ถูกคุมขังในเรือนจำมหาชัย ได้นะคะ อ้วนรับปากน้องเขาว่าจะไปเยี่ยมลูกชายทั้งสองคนให้ ไปครั้งแรกไม่เจอ  เจอแต่อาหญิง  เธอก็ได้แต่ตำหนิติเตียนเปิ้ลและสามี อ้วนก็ถอยออกมาก่อน ไปครั้งที่สองไม่เจอเด็กอีก คราวนี้เจอปู่ของเด็ก ปู่บอกว่าไม่ให้โอกาสอีกแล้ว ฝากอ้วนไปบอกทางเรือนจำด้วยว่า  “ให้ลงโทษให้หนัก ๆ” อ้วนก็โยนหินถามทางว่า   “ปู่คิดจะพาหลาน ๆ ไปเยี่ยมพ่อ-แม่เขาบ้างไหมคะ”  ปู่บอกไม่ไป ไม่ต้องการให้หลานพบพ่อแม่ ความตั้งใจของอ้วนคือจะขออนุญาตพาเด็กๆไปเยี่ยม แต่เมื่อปู่ไม่อนุญาต อ้วนก็เคารพความคิดเขา

             วันนั้น  เดินออกจากบ้านเขา  แล้วก็ตัดสินใจว่า  อ้วน...ปล่อยเขาไปเถอะ  ไปทำมาหากินต่อดีกว่า แต่วันจันทร์ที่ 9 ไปอบรมอัลฟ่า พ่อสมเกียรติยกเรื่อง ชาวสะมาเรียมาเทศน์ แล้วถามพวกเราว่า ในตัวละครทั้งหมดนั้น ฉันเป็นใคร....โดน...ฉันก็เป็นเลวี ไงล่ะ  (กำลังคิดว่าคำนี้  ถ้าเอา สระ อี ออก  ก็จะกลายเป็นเลว  เจ็บ.....จัง) เมื่อวาน 12 ส.ค. นัดไปทานข้าวบ้านเพื่อนที่บ้านแพ้ว  ก็เลยตัดสินใจแวะบ้านปู่อีกครั้ง คราวนี้เจอ หลานแมน  และหลาน มาร์ท   อ้วนให้เขาเขียนคำสั้น ๆ ติดไปกับดอกมะลิวันแม่ แล้วอ้วนจะเป็นคนเอาไปฝากให้เปิ้ลที่เรือนจำเอง เด็กทั้งสองเขียนว่า  "แมนรักแม่มาก"  "มาร์ทรักแม่มาก" อ้วนเก็บน้ำตาไว้ไม่อยู่ อ้วนเชื่อว่าเมื่อเปิ้ลได้รับดอกมะลิ   ความรักจะทำให้เขาใจละลาย  เกิดจุดเปลี่ยนที่จะไม่ทำผิดอีก   เพื่อจะได้อยู่กับลูก ๆ  
ขอพระจิตสถิตในดอกมะลิทั้งสองดอกด้วย

ฉบับที่ 3 : พระจิตทรงช่วยเราเสมอ
            พระจิตช่วยอ้วนให้ทำงานสำเร็จจริง ๆ  บ่ายวันนี้ 16 ส.ค.  อ้วนเอาดอกมะลิวันแม่ไปให้น้องเปิ้ลที่เรือนจำมหาชัย มีลูกค้าที่สนิทกันตามไปด้วยหนึ่งคน    พอไปถึงปรากฏว่าหมดเวลาเยี่ยมหรือฝากของ ยามบอกว่าต้องมาใหม่พรุ่งนี้ก่อนบ่ายสามอ้วนก็เลยต้องขอพบ ผู้อำนวยการ พรชัย

           นั่งรอสักพัก ผอ.ก็เดินเข้ามาทักอ้วนว่า “พี่อ้วนสวัสดีมีอะไรหรือพี่” พออ้วนเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังแล้ว อ้วนขอรบกวน ผอ. ช่วยฝากดอกมะลิให้น้องเขาด้วย ผอ. ก้มลงไปอ่านคำที่ลูกชายทั้งสองเขียนว่า “รักแม่มาก” แล้วก็เงยหน้าถามอ้วนว่า “พี่อ้วนเอาเข้าไปให้เขาที่ข้างในเรือนจำไหม”